geslachtsonderscheid sociale eigenschappen
Geschikte behuizing Omgevingstemperatuur
Voedsel Activiteiten Kweek terug
De Valkparkiet ( Nymphicus hollandicus)
Verspreiding: binnenlanden van Australië.
Grootte: ongeveer 30 tot 32 centimeter.
Bij wildkleurige dieren is het verschil in geslacht te zien aan de kleurenintensiteit.
De mannetjes hebben een overwegend gele kop en wangen,
terwijl de gele kleur bij de vrouwtjes amper aanwezig is. ( terug)
Valkparkieten zijn uiterst sociale dieren die het onderling meestal goed kunnen vinden.
Ook met andere vogelsoorten gaan ze in de regel goed om, zelfs als deze
kleiner en zwakker zijn.
Behoed ze echter voor het samen leven met andere parkiet soorten,
althans die soorten die agressief kunnen zijn.
Bij gebrek aan soortgenoten zal een jonge valkparkiet zich sterk binden
aan zijn menselijke verzorger.
Wilt u een valkparkiet binnenshuis in een kooi houden,
kies dan een jonge vogel en geef hem veel aandacht. ( terug)
Valkparkieten kunnen zowel in een grote buitenvoliere als in kamervolières
en in een kooi gehouden worden.
Een kooi moet groot genoeg zijn en de zitstokken moeten zo geplaatst zijn
dat de kuif niet beschadigt door de bovenkant van de kooi.
Houd er rekening mee dat het uitstekende knagers zijn, die snel een weg naar
buiten weten te vinden wanneer het gaas of draadwerk niet dik
en stevig genoeg is.
Om de zelfde redenen heeft het weinig zin de volière te beplanten.
Het is erg belangrijk dat deze vogels de ruimte hebben,
zodat hun kuif en lange staart niet beschadigen. ( terug)
Valkparkieten zijn vrij geharde vogels.
U kunt ze in de buitenvoliere laten overwinteren, mits ze zich kunnen terugtrekken
in een degelijk gebouwd, vocht , tocht en vorstvrij nachtverblijf. ( terug)
Grof parkietenzaad, dat wil zeggen een mengsel dat ondermeer bestaat
uit diversen milletsoorten, gepelde haver, zonnepitten en hennep, vorm
een prima basis voor deze aantrekkelijke vogels.
Daarnaast lusten de dieren graag wat vers groenvoer en fruit.
Ook trosgierst wordt goed opgenomen.
Eivoer geeft u in kleine beetjes, met name in de kweekperiode.
De dieren knagen graag en u kunt ze hierin tegemoet komen door ze
zo nu en dan wat kleine takjes te geven.
Maagkiezel hoort altijd aanwezig te zijn, zodat de vogels
er naar behoefte van kunnen opnemen. ( terug)
Valkparkieten zij sociale, bezige vogels die graag klimmen, knagen en
een druk sociaal verkeer hebben met soortgenoten.
Valkparkieten kunnen de menselijke stem leren nabootsen, maar
zijn hier beslist geen uitblinkers in.
Wanneer er op een goede manier met ze wordt omgegaan,
kunnen ze erg tam worden.
Valkparkieten laten zich graag nat douchen met lauwwarm water.
Hiervoor is een plantenspuit op nevelstand heel geschikt. ( terug)
Het kweken van valkparkieten is doorgaans niet zo moeilijk.
Het nest wordt gebouwd in een gesloten nestkast.
Een nestkast met een hoogte van 35 tot 38 centimeter, bij een breedte en diepte
van 25 centimeter en een opening van 7-8 centimeter doorsnee is heel geschikt.
Afhankelijk van de leeftijd van de pop en haar conditie zal haar legsel tussen de
3 en 9 witte eitjes bestaan.
De pop broed ongeveer 18 tot 21 dagen en wordt hierin bijgestaan door het mannetje.
De jongen worden door beide ouders gevoerd, maar
hoofdzakelijk door het vrouwtje.
Na ongeveer 4 tot 5 weken vliegen de eerste jongen uit.
Ze worden dan nog steeds gevoerd door de ouders, maar na ongeveer 7 tot 8
weken zijn ze volledig zelfstandig.
Tijdens de gehele broedperiode kunt u naast het zaadmengsel de dieren
iedere dag wat eivoer en vers groenvoer verstrekken.
Als valkparkieten een half jaar oud zijn, zijn ze in principe geslachtsrijp.
Toch is het beter om nog een half jaar langer te wachten voordat
u de vogels inzet voor de kweek.
Voor die tijd heeft de man ook nog niet zijn uiteindelijke kleuren. ( terug)